آه میکشم.

از خودم رنجورم ،باز بیشتر! که چراانسان اینقدر بی وفاست

امدنت مادر یادم رفت.

  تورا یادم رفت،

بی خوابی هایت  نگرانیهایت .تحملت صبرت عشقت.وفایت و................

ای تمام دلگرمیم و یکه پناهم

مراببخش نازنینم مادر

که گاهی فراموشت میکنم اما میدانم تو همه جا با منی

دوستت دارم